(โดย พระอัครสังฆราชแห่งอาสนวิหารเวสมินสเตอร์ – England)

             บทจดหมายของนักบุญยากอบกล่าวว่า “ ความสนิทสัมพันธ์กับพระคริสตเจ้าด้วยการภาวนา เป็นสิ่งสำคัญยิ่ง เพื่อทำให้ชีวิตของเรามั่นคงและบังเกิดผล”

               ขอยกตัวอย่าง 2 บุคคลที่เห็นความสำคัญของการภาวนาประจำวัน

             บุคคลตัวอย่างท่านแรกคือ นักบุญเทเรซาแห่งลิซิเออที่เป็นนักบวชแบบพิศเพ่งรำพึง ท่านเป็นชาวฝรั่งเศสในศตวรรษที่ 19 ท่านภาวนาด้วยหัวใจทุกวันซึ่งเปรียบประดุจ “การถักร้อยเข้าในงานประจำวัน”

             อัครสังฆราชนิโคลาสกล่าวว่า “หลายคนพบว่า ชีวิตของนักบุญเทเรซามีชีวิตภาวนาที่ลึกซึ้ง ซึ่ง ทำให้ท่านมีความเชื่อที่มั่นคง และหันหาพระเจ้าอยู่เสมอด้วยการสำนึกบาปและการไปสารภาพบาปกับพระสงฆ์

              บุคคลตัวอย่างท่านที่ 2 คือ พระคาร์ดินัลเฮนรี่ นิวแมน (Cardinal Henry Newman) ซึ่งจะได้รับการสถาปนาเป็นนักบุญในปี 2010 และจะเป็นชาวอังกฤษท่านแรกในรอบ 600 ปีที่ประกาศยืนยันเป็น “ผู้ที่ปฏิญาณตนเป็นคาทอลิก” (Confessor of the Catholic Faith / เดิมท่านถือนิกายแองกลิกันของอังกฤษ)

             พระอัครสังฆราชกล่าวว่า “คุณทราบไหมว่า พระคาร์ดินัลนิวแมนประสบความยากลำบากทีเดียวในช่วงเวลาที่ท่านกำลังตัดสินใจเป็นคาทอลิก พระคาร์ดินัลได้กล่าวว่า “ความเชื่อของเราต้องเป็น “การปฏิบัติศาสนาคือศาสนาต้องมีอิทธิพลต่อชีวิต”  ไม่ใช่เป็นความคิดหรือหลักการที่คลุมเคลือ แต่เราต้องเข้าถึงการนมัสการบูชาองค์พระคริสตเจ้าอย่างแท้จริง พระคาร์ดินัลเน้นย้ำความเชื่อที่แท้จริงคือการที่พระเยซูเจ้าประทับอยู่จริงในศีลศักดิ์สิทธิ์ “ทรงประทับอยู่จริงๆ” “เหมือนกับเราที่มีอยู่จริงๆ”

             “เราสามารถเรียนรู้จากพระคาร์ดินัลนิวแมน ด้วยการ ปลุกความเชื่อในตัวเราเองว่าพระคริสตเจ้าประทับอยู่จริงในศีลมหาสนิทซึ่งเป็นแผ่นปังที่ได้รับการเสกบนพระแท่นศักดิ์สิทธิ์ เมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้น เราย่อมประพฤติปฏิบัติตามความเชื่อว่าพระองค์ประทับในตัวเราได้ เราจะ ใส่ใจในพระองค์และรักพระองค์ทุกครั้งที่เราอยู่ในพระศาสนจักร (เช่น ขณะอยู่ท่ามกลางกลุ่มคริสตชน)

             “ด้วยวิธีนี้ เราไม่เพียงแต่ส่งเสริมชีวิตภาวนาของเราเท่านั้น แต่ ยังให้กำลังซึ่งกันและกันคนในพระศาสนจักรด้วย เราถวายเวลาภาวนาอันทรงค่านี้แด่พระองค์เสมอ เมื่อทำเช่นนี้ได้  พระองค์เท่านั้นที่จะนำทำให้เราพบสันติสุขที่ยั่งยืนในชีวิต”

             ในพิธีปลงศพของ พระคาร์ดินัลนิวแมน ในเดือนสิงหาคม 1890 มีผู้มาร่วมพิธีถึงสองหมื่นคน ต่างยกย่องให้ท่านเป็น “พระสงฆ์สังฆมณฑลที่ดีอุทิศตน”

              ชีวิตของพระสงฆ์ต้องมีความสามารถพิเศษเฉพาะตน และเราทุกคนทราบว่า พระสงฆ์

             สังฆมณฑลมีภาวะผู้นำ  ข้าพเจ้าขอร้องท่าน โปรดถนอมรักษาพระสงฆ์ไว้ในหัวใจของพวกท่านและเอาใจใส่ดูแลพวกเขา จำไว้ว่า พระสงฆ์จะเป็นเครื่องบูชาถวายแด่พระเจ้าเท่านั้น แต่พระสงฆ์ยังเป็นของขวัญแห่งชีวิตที่เสียสละเพื่อเรา ด้วยการทำศาสนบริการและงานอภิบาลสำหรับเรา”

             ทั้งนักบุญเทเราและพระคาร์ดินัลนิวแมนเป็นแบบอย่างสำหรับปีพระสงฆ์ นักบุญเทเรซาเป็นแบบอย่างของ “การรักพระสงฆ์เป็นพิเศษ” และพระคาร์ดินัลนิวแมนเป็นแบบอย่างของพระสงฆ์ที่

             ”ซื่อสัตย์และขยันขันแข็ง”

             ขอให้บรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์ชายหญิงได้ภาวนาวิงวอนเพื่อเรา ขอให้ครอบครัวและสังฆมณฑลของเราได้รับพระพรอันอุดม  และขอให้เราได้รับการฟื้นฟูให้มีความเชื่อ และมีใจกว้างที่จะช่วยเหลือทุกคน