มโนธรรมคืออะไร

 

มโนธรรม คือ การตัดสินในทางปฏิบัติของสติปัญญาของเรา ซึ่งทำให้เราตัดสินใจ ณ บัดนั้นว่าเราควรทำสิ่งที่เห็นว่าดีและหลีกเลี่ยงสิ่งที่เห็นว่าชั่ว
 

เราจำเป็นต้องปฏิบัติตามมโนธรรมของเราเสมอไปหรือไม่

เราจำเป็นต้องปฏิบัติตามมโนธรรมของเราเสมอไป ขอเพียงแต่ว่าเราได้พยายามอย่างซื่อสัตย์ที่จะรู้จักหน้าที่ของเรา และเราแน่ใจว่านั่นเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่จะทำ
 

เมื่อใดจึงถือว่ามโนธรรมของเรานั้นถูกต้อง

มโนธรรมของเราจะถือว่าถูกต้องก็ต่อเมื่อมันสอดคล้องกับเป้าหมายของกฎหมายจริยธรรม       แล้วจึงแสดงให้เห็นการประเมินผลด้าน จริยธรรมที่แท้จริงของสถานการณ์นั้นๆ
มนุษย์ต้องเชื่อฟังดุลพินิจอันแน่วแน่ของมโนธรรมของเขา
 

เมื่อใดจึงถือว่ามโนธรรมของเรานั้นแน่นอนไม่ผิดพลาด?

มโนธรรมของเราจะถือว่าแน่นอนไม่ผิดพลาด ก็ต่อเมื่อมันไม่ได้มีความกลัวที่รอบคอบว่าจะผิดพลาดได้ และตัดสินอย่างหนักแน่นว่าการกระทำนั้นๆ ถูกหรือผิด
 

มโนธรรมที่ผิดคืออะไร

มโนธรรมที่ผิด คือ มโนธรรมที่ตัดสินว่าถูกในเมื่อจริงๆ แล้วมันผิดโดยปรนัยหรือในทางสลับกัน
เมื่อเผชิญกับข้อเลือกทางศีลธรรม มโนธรรมสามารถทำการวินิจฉัยตัิดสินได้อย่างถูกต้อง เมื่อดุลพินิจนั้นสอดคล้องกับเหตุผลและกฎพระเจ้า หรือในทางกลับกัน ดุลพินิจนั้นอาจผิดพลาดได้เมื่อมโนธรรมวินิจฉัยตัดสินโดยเมินเหตุผลและกฎพระเจ้า
 

เราจะได้มโนธรรมที่ได้รับการอบรมอย่างดีได้อย่างไร

เราจะได้มโนธรรมที่ได้รับการอบรมอย่างดีได้ด้วยการขวนขวายในการที่จะซึมซับเอาพระวาจาของพระเป็นเจ้าในความเชื่อและในการภาวนา และด้วยการปฏิบัติตามมโนธรรมนั้นอย่างซื่อสัตย์ด้วย
 

พระวาจาของพระเจ้าเป็นเดั่งแสงสว่างส่องหนทางของเรา เราจะต้องซึืมซับพระวาจาด้วยความเชื่อและการภาวนา และนำไปปฏิบัติ นี่คือวิธีการที่มโนธรรมถูกหล่อหลอมขึ้น
ระเบียบบางอย่างที่ใช้ในทุกกรณี
*  ห้ามทำความชั่วเพื่อหวังให้เกิดผลดีจากความชั่วนั้น
“ท่านอยากให้เขากระทำกับท่านอย่างไร ก็จงกระทำอย่างนั้นกับเขาเถิด”
  
(มธ 7:12 เทียบ ลก 6:31, ตบท 4:15)
*  ความรักต้องมาจากพื้นฐานการเคารพต่อคนอื่นและมโนธรรมของเขา
   “ถ้าท่านทำบาปต่อพี่น้องและทำร้ายมโนธรรมอันอ่อนไหวของเขา ท่านก็ย่อมทำบาปต่อพระคริสตเจ้าเอง”
(1คร 8:12)
   ดังนั้น “เป็นการดีที่จะ...งดทุกสิ่งที่เป็นเหตุทำให้พี่น้องของท่านไม่สบายใจ” (รม 14:21)

ข้อมูลจาก หนังสือ ถาม-ตอบคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก, หน้า 112-113